Jak zwykle w pierwszy weekend lipca (2-3.07.br.) odbędzie się doroczne święto pszczół i pszczelarzy – jubileuszowa XX „Biesiada u Bartnika”.

Na naszych gości – pszczelarzy oraz konsumentów miodu i wszelakich produktów pszczelich – czeka moc atrakcji.
Przybywajcie całymi rodzinami, z przyjaciółmi, ze znajomymi! Dla każdego znajdzie się coś ciekawego, zaskakującego i smakowitego. Jesteśmy pewni, że dwa pełne radości, słodkie dni, będą dla Państwa jednym z najmilszych tegorocznych letnich wspomnień.

Muzeum Pszczelarstwa i Skansen zapraszają na dni otwarte – zwiedzanie GRATIS!!!

Wszelkie szczegóły publikujemy poniżej na plakacie imprezy.

Pszczelarzom zawodowcom i hobbystom rekomendujemy doroczną konferencję naukową, która tym razem odbędzie się pod intrygującym tytułem: „Pomóżmy pszczołom – pszczoły pomogą nam”.

Raz jeszcze serdecznie Państwa zapraszamy
Anna i Janusz Kasztelewiczowie

Pszczoła robotnica

Wygryzająca się z matecznika matka pszczela

bartnik na drzewie bartnym

Niedźwiedź usiłujący dostać się do dziupli w drzewie bartnym

Ponieważ w lasach było wiele drzew bartnych, którymi zajmowali się różni bartnicy zaczęto stosować specjalne oznakowania drzew specjalnymi znakami wyciosanymi na pniach. Były to znaki bartne – herby borów bartnych, których nie znajdzie się w żadnym z herbarzy, a które należą do najstarszych polskich znaków identyfikacyjnych.

Praca bartnika w lesie, wspinaczka po drzewach była uciążliwa, więc bartnicy zaczęli ścinać drzewa bartne i odcinki pnia tam gdzie mieszkały pszczoły wycinali i przewozili je do swoich domów. Tak powstały barcie.

Barć

Barcie w Pszczelej Woli

Z upływem czasu barcie próchniały, nowych w lesie było coraz mniej więc bartnicy zaczęli sami konstruować budowle wzorując się na doświadczeniach przy naprawach barci. Powstały pierwsze ule. Bartnik przemianował się na pszczelarza. Ewolucja budowy uli trwała dosyć długo. Pszczelarze dogłębnie poznawali tajniki życia pszczół bo już nie musieli wspinać się na drzewa. Metodami prób i błędów pszczelarz starał się stworzyć swoim pszczołom optymalne warunki do życia i rozwoju całej pszczelej rodziny.

Kószka – ul słomiany

Pszczelarz usilnie dążył do ułatwienia sobie pracy. Doświadczenia spowodowały to, że w swojej pasiece posiada już ule podobne do siebie, różniące się jedynie kolorami. Ale jak to zwykle bywa każdy człowiek ma to do siebie, że musi się wyróżniać od innych. Tak jak z samochody również ule mają swoje „marki” co czyni życie urozmaicone i nie nudne.

Sprzęt pszczelarski